Plato.

Kung inaakala ninyo na ito’y tungkol sa isang griyegong pilosopo, nagkakamali kayo. Ang post na ito ay dahilan sa isang tanong na ibinato sa akin ni Bonaks 1 kamakailan lamang.

Alam kong hindi ninyo alam na isang environmentalist ang baliw na kasamahan ko sa Bonaks™. Simple lang naman ang tanong niya, kung tutuosin. Hindi ko nga maintindihan kung bakit kinakailangan niya pang itanong.

Ano daw ba ang pinaka-mainam na gamitin kapag kakain upang makabawas sa polusyon at sobrang pamumutol ng mga puno?

a) Styrofoam.

b) Paper plates.

c) Ceramic plates. {na huhugasan}

Siyempre, lahat ng mga ito’y mayroong advantages at disadvantages. Unahin natin sa Styrofoam.

Advantage/s:

1) Hindi na kailangan pang maghugas.

Disadvantage/s:

1) Ang paggawa nito ay nangangailangan ng pagbubuga ng mga nakakalasong usok.

2) Gayundin kapag irerecycle ito.

Ngayon naman, sa paper plates.

Advantage/s:

1) Katulad ng nakasulat sa Styrofoam.

2) Biodegradable ito. {Ibig-sabihin, nabubulok}

Disadvantage/s:

1) Kailangang magputol ng pagkaramiraming puno para lang sa paggawa nito.

2) Mahina.

At siyempre, ang ceramic plate.

Advantage/s:

1) Maganda ang tunog laban sa kustara.

2) Magagamit pang muli.

Disadvantage/s:

1) Sayang sa tubig.

2) Kailangang hugasan.

3) Madaling mabasag.

Solusyon: Dapat kasi ay huwag nang mag-inarte at kumain na lamang ng diretso sa kawali o kaserola. Palibhasa, kayong mga babae e laging napapansin yang etiquette na yan kahit na mag-isa lang kayong kumain. Maawa naman kayo sa kalikasan at sa amin na nakakasama niyo minsan sa mesa!

P. S. Ano? Totoo naman a!

Kasalukuyang nararamdaman: Natatawa .